De Mindfulness – groepssessies voor volwassenen

Deze zeven tips kunnen voor sommige mensen ondersteuning geven als zij deel gaan nemen aan de mindfulness groepssessies.

Zeven tips om een meditatieroutine op te bouwen

Met dank aan de auteur hende

 

Schiet het geregeld mediteren er wel eens bij in? Heb je ervaren of weet je hoe goed het voor je is om geregeld met mindfuness en meditatie bezig te zijn? Lukt het je op de een of andere manier niet om dit elke dag te doen? Of zelfs maar om de dag? Kost het je moeite er echt goed mee door te gaan? Doe je wel eens wat, maar is het kort, of onregelmatig,  of zit er weinig systeem in?

You are not alone! Hoewel er mensen zijn die het lukt, om, na het volgen van een mindfulnesstraining of zelfs na het lezen van een boek, geregeld te mediteren, is dit voor de meeste mensen lastig. Ik hoor vaak dat het beoefenen van mindfulness veel effect heeft (gehad) op levenshouding, omgaan met klachten, en ook op in het dagelijks leven mindful zijn. Ook hoor ik vaak dat het mensen lukt in het dagelijks leven kleine mindvolle momenten in te bouwen. Maar ik hoor helaas ook heel vaak, dat dagelijks formele meditatie-oefeningen doen, erg lastig in te bouwen is.

Het is voor veel mensen moeilijk om de regelmaat van dagelijks mediteren op te bouwen. Je bent niet de enige, veel mensen worstelen hiermee.

Dit kost meer dan het je lief is. Je weet dat geregeld mediteren je een basis brengt van geestelijke rust en ontspanning. Je hebt ervaren dat je dan ook flexibeler bent, creatiever en bewuster kunt handelen. Je hebt dan ook meer contact met je lichaam, voet je grenzen beter aan, en zorgt beter voor jezelf. Dit alles wil je graag vasthouden of terugvinden, en het is te belangrijk voor je om er genoegen mee te nemen dat alles te verliezen.

Hier heb je zeven tips om een meditatieroutine op te bouwen. In dit artikel lees je 7 tips die je, als je ze nu begint toe te passen, zullen helpen die meditatieroutine op te bouwen.

  1. MAAK EEN COMMITMENT

Bedenk wat de redenen zijn waarom het voor jou belangrijk is een meditatie- of mindfulnessroutine in je leven te ontwikkelen; wat je daarbij voor ogen hebt; en neem je voor dit serieus op te pakken. Schrijf dit voor jezelf op en zorg dat je die tekst af en toe tegenkomt. Maak afspraken met jezelf.

  1. BEGIN KLEIN

Bedenk de kleinste stap die jij als een zinnige stap ziet, en begin daar mee. Neem je bijvoorbeeld voor om elke avond na het tandenpoetsen en voor het slapengaan 3 minuten te mediteren. Er is niets mis met kleine stappen en die kunnen na verloop van tijd een sneeuwbaleffect hebben!

  1. BENADER HET POSITIEF

Richt je aandacht vooral op datgene wat wel lukt, en ontleen daar je stimulans aan om verder te gaan. Waardeer elk mindvol moment, en waardeer elke stap die je zet.

  1. ORGANISEER SOCIALE STEUN

Het is vaak heel stimulerend je te laten helpen, door er anderen in te betrekken, je te laten coachen, samen te oefenen.

  1. ORGANISEER REMINDERS

Zorg dat je geregeld aan je voornemen wordt herinnerd! Hang memoblaadjes op, leg iets op je kussen, laat je telefoon op vaste tijden een herinneringssignaal afgeven.

  1. REGISTREER JE VOORTGANG

Maak aantekeningen over hoe het gaat met oefenen, registreer alle momenten waarop het je lukt je aan je afspraken te houden.

  1. BEGIN NU

Begin meteen nu. Je kunt op dit moment terwijl je deze tekst leest, je aandacht richten op je lijf, je denken, je emotie. Focus op je adem. Laat je door dit moment doordringen! Je bent al begonnen!

 

 

Mindfulness – groepssessies voor volwassenen

De sessies
Deze Mindfulness – groepssessies voor volwassenen (met autisme) bestaat
uit negen sessies.
Bij de meditatieoefeningen is rekening gehouden met het taalgebruik:
figuurlijk taalgebruik is vermeden, evenals termen die te veel een beroep
doen op het voorstellingsvermogen Dat doen we vanwege de beperkingen
van mensen met autisme op deze gebieden.
Het boek van Segal en collega’s (2002) kan een waardevolle aanvulling zijn
op het boek van Annelies Spek.  Vooral wat betreft mogelijke vragen van cursisten.
In de paragrafen van he boek worden de sessies besproken.

In deze negen online groepsbijeenkomsten wordt gewerkt met de volgende sessies:
Sessie 1 De doe-modus en de zijn-modus
Sessie 2 Omgaan met hindernissen
Sessie 3 Meditatie in beweging
Sessie 4 Aandacht voor de ademhaling en het lichaam
Sessie 5 Om gaan met moeilijke situaties
Sessie 6 Acceptatie
Sessie 7 Niet meegaan met gedachten
Sessie 8 Voor jezelf zorgen
Sessie 9 Gebruiken wat je geleerd hebt

Deze training wordt u aangeboden door Louis de Wit psychotherapeut (B.I.G. register)

Informatie over de start en kosten van deze training kunt u binnenkort terugvinden op de site.

 

 

 

 

 

Posted in Algemeen, Burn-out

Coaching met paarden, voor iedereen?

Coaching met paarden, voor een iedereen Je doet het samen.

You have to leave the city of your comfort

And go into the wilderness of your intuition

What you’ll discover wil be wonderful.

What you’ll discover is yourself

Alan Alda

De meeste mensen denken bij het coachen met paarden aan een afgezet deel van een paardenbak of weiland waarin een of meerdere paarden rond lopen. Dat is het beeld wat de meeste mensen hebben van het coachen met paarden. Vaak wordt ook nog gedacht dat het paard trucjes laat zien of een speciale oplei ding voor het coachen heeft gehad. Niets is echter minder waar. Het paard reageert op bepaalde situaties vanuit zijn natuurlijke gedrag en heeft, in tegenstelling tot de menselijke coach, geen opleiding nodig. Bij Farasi-Rafiki geeft het paard aan of hij wil coachen. Het paard heeft de keuze of hij wil mee werken of niet. We beschikken over verschillende paarden met ieder weer andere eigenschappen zodat we altijd wel voor iedereen een geschikt paard hebben om mee te werken. En wat nu als je bang bent voor paarden? Dat hoeft geen probleem te zijn. Ook mensen die bang zijn voor paarden kunnen gewoon een sessie volgen. Een paard kan zijn werk namelijk ook doen als de coachee net buiten de ring staat. Het paard zal dan toch reageren op de persoon. Vaak blijkt dat na enige tijd de meeste mensen hun aanvankelijke reserves laten varen en gewoon in de ring bij het paard stappen. Uiteraard staat de veiligheid van mens en paard altijd voorop. we zullen nooit iemand dwingen om bij een paard in de ring te gaan als hij / zij daar niet aan toe is. Het is tijdens een sessie ook niet de bedoeling dat er op het paard gereden wordt of dat het paard aan de hand meegenomen wordt. Dat geeft vaak al veel rust bij de coachee. Het paard heeft de keuze om wel of niet een verbond aan te gaan met de coachee. En soms komt er uit, dat het paard niet gemotiveerd is om met die bepaalde persoon te werken. Bijvoorbeeld omdat er onbewust veel onverwerkte emoties aanwezig zijn waar het paard geen raad mee weet. Geen probleem, er is altijd wel een ander paard die het ‘werk’ kan en wil overnemen, En als je gewoon niet zoveel hebt met paarden? Dan maar geen coaching met paarden? Nee, dat hoeft niet. Ook dan, of misschien juist dan, is het heel goed mogelijk om een sessie te doen met de paarden. Zoals hierboven al beschreven, hoef je het paard niette rijden of aan de hand mee te nemen. We vragen wel of je contact wilt maken met het paard maar dat kan ook door te praten of bewust in de buurt te zijn van het paard. Het blijkt steeds weer dat mensen die van paarden houden en er veel mee omgaan, vaak veel meer moeite hebben om bepaalde oefeningen met het paard te doen. Zij leggen zich zelf onbewust veel druk op: dit moet MIJ lukken want ik heb zoveel ervaring met paarden. Daardoor zijn ze zich zelf niet en maken ze niet echt contact met het paard. Mensen die geen kennis en/of ervaring hebben met paarden staan er vaak veel relaxter in. Je hoeft natuurlijk niet in een afgesloten ruimte te blijven: je kan ook heerlijk samen de natuur in. Aan de hand als je dat wilt of op de fiets en dan gaan wij als coach lekker te paard mee. Door deze andere setting kom je tot hele mooie resultaten. Of we doen iets heel anders: de kudde observeren. Alleen maar kijken zonder oordeel of interpretatie van het gedrag van de paarden. Wat is de dynamiek in de kudde, wie is de leider, wie is de beschermhengst en klopt het beeld wat je in hoofd hebt met hoe het in werkelijkheid is. Later wordt dan de link gelegd met de situatie van de coachee. Ook als coach zijn we steeds weer op zoek naar nieuwe dingen. Wat kunnen we nog meer doen om het traject voor de coachee tot een succes te maken. En dat betekent dus ook voor ons dat we uit onze comfortzone moeten en willen stappen om zo tot iets moois te komen. Ervaringen Werken met Paarden Werkt Enigszins sceptisch omdat ik helemaal niets met die grote beesten heb, toch besloten om een coaching traject aan te gaan met Farasi-Rafiki Coaching. Waarom? Omdat ik de theorie achter de coaching helder vond en deze wijze van coaching minder bedreigend is dan andere “coachingstrajecten” die ik als leidinggevende heb meegemaakt bij veranderingsprocessen. De coaching is niet minder confronterend omdat paarden toch haarfijn aanvoelen wie je bent, waar je voor staat en wat je uitstraalt. De terugkoppeling van de beide coaches Yvonne en Albert is professioneel en to-the-point, daar kan je tenminste wat mee. En het belangrijkste: het werkt! Medewerkers hebben meer inzicht gekregen in hun eigen motivatie, inzicht waar ze echt tegen aanlopen en hoe hier effectlef mee om te gaan. Dit heeft een merkbaar effect gegeven op de werksfeer, onderlinge collegialiteit en individueel functioneren. lk ben hiervan erg onder de indruk. En dat met paarden ! David Meiboom FFP Directeur  Namens, De Laatste Eer Uitvaartverzorging   In februari ontmoette ik Yvonne voor het eerst. Zij was mijn stagebegeleider en hielp me naast het werk vooral met mijn persoonlijke ontwikkeling. Dit was erg confronterend, maar daar tegenover ook zeer verhelderend. Door wekelijkse gesprekken stelde ik me steeds meer open en durfde ik haar te vertrouwen. Normaal vind ik dit erg lastig en toon ik ( niet snel mijn emoties, zelfs niet bij de mensen die dicht bij me staan. Door deze gesprekken ben ik zelfverzekerder geworden en durf ik meer mijn emoties te tonen. Toen mijn stageperiode ten einde liep, stelde Yvonne voor om de gesprekken voort te zetten bij haar thuis. lk heb hier een tijdje over nagedacht, omdat het voor mijn gevoel al best goed ging. Daarnaast wist ik dat ik nog veel meer van haar kon leren als ik dit doorzette. Het vertrouwen was er en ze wist al veel over me door de gesprekken die we hadden gevoerd. Maar ook was ik bang dat alles te dicht bij kwam. Vooral omdat ik ook al verhalen van haar had gehoord over hoe paarden op je reageren. Voor Yvonne hoefde ik niet bang te zijn. Zij weet precies hoe ver ze kan gaan en laat je zelf je grenzen opzoeken en daagt je uit om met kleine stapjes deze grenzen voorbij te gaan. Hierdoor ben ik toegankelijker voor mensen geworden. Mijn eerste sessie met de paarden kun je een succes of juist geen succes noemen. Doordat ik bang was voor wat eruit zou komen was ik erg gespannen en hier reageerde het paard op door rond te rennen in de bak en paaltjes om te gooien. Normaal als ik nieuwe mensen ontmoet, zorg ik ervoor dat ik zelfverzekerd en enthousiast overkom. Bij paarden werkt dit niet, omdat ze er dwars doorheen prikken. De reactie van het paard liet mij zien wat dit eventueel ook op mensen Bij zowel de paarden als Yvonne kan en mag je jezelf zijn, of eigenlijk moet ik zeggen “moet”, want beide zien wanneer je dit niet bent !

Farasi – Rafiki

Wateren 22

8438 SB Wateren

Info@farasi-rafiki.nl

06 – 512 880 53

www.Farasi-Rafiki.nI

Posted in Algemeen

Weet je wie je eigen “schaduw” is? Als je meer wilt weten over je duistere kant…lees dan verder.

people-1149873_960_720

Het begrip “schaduw” is door de psycholoog Carl Gustav Jung ( 1875-1961) geïntroduceerd. Volgens Jung is de “schaduw” ons verborgen ware zelf. Simpel gezegd het onbeminde deel van ons dat we ontkennen.

Waarom willen we dit deel van ons niet erkennen en hoe ontstaat het?

In onze kinderjaren beginnen we stap voor stap de wereld om ons heen te ontdekken. We leren de wereld kennen via onze ouders en de omgeving waarin we opgroeien. De omgeving bepaalt grotendeels onze normen en waarden. We nemen onze kennis en vaardigheden over van onze sociale omgeving en we leren ons daaraan te passen. Zo ontstaat onze sociale identiteit. We kunnen stellen dat onze sociale identiteit iets is dat deels wordt opgelegd, zodat we kunnen aanpassen in de samenleving waar we deel van zijn. Dat is logisch en begrijpelijk aangezien we de wereld samen delen met onze medemensen.

Naarmate we ouder worden, gaan we steeds vaker op zoek naar onze eigen identiteit. Tijdens deze innerlijke zoektocht komen we tot het besef dat onze sociale identiteit niet altijd samen valt met wie we werkelijk zijn. De botsing tussen de externe en onze innerlijke wereld creëert onrust en intra-persoonlijke conflicten. Toch willen we graag zijn zoals onze omgeving dat van ons verlangt. We proberen te voldoen aan de verwachtingen van anderen zodat ons gedrag en onze levensstijl maatschappelijk geaccepteerd wordt. Om aan de eisen van de maatschappij waarin we leven te voldoen, negeren we onze natuurlijke aanleg en beginnen we langzamerhand te vervreemden van dat deel van ons dat onaanvaardbaar lijkt te zijn. Op den duur verdwijnt een deel van onze persoonlijkheid ergens op de achtergrond.

Toch blijft dat ontkende deel altijd aanwezig in ons, al leidt het een verborgen bestaan. Daarom zijn we daar vaak niet van bewust. Er komt altijd een moment dat het in ons leven weer opduikt. Om wat voor reden dan ook lukt het ons niet meer het onder controle te houden. Het komt ongevraagd en soms onverwacht in een vorm van een lichamelijke en/of psychische klacht. In het ergste geval worden we echt ziek. Vele psychische ziektes zoals depressies, angststoornissen, identiteitsproblemen, stress en nog veel andere hebben deels te maken met dit ongehoord deel in ons.

Heeft iedereen een “schaduw”?

Het antwoord is ja. In zekere zin heeft iedereen een “schaduw”. Toch weten vele mensen het niet. Dat is verklaarbaar. Alles wat we in bedwang houden blijft verkapt en duister.

In hoeverre dragen onderdrukte gedachten en emoties bij aan het ontwikkelen van een “schaduw”?

De psychoanalyse geeft ons het antwoord op deze vraag.
Psychoanalyse onderscheidt twee soorten remmingen. De “onderdrukking” en de “verdringing”.

Onder “onderdrukking” verstaan we het afremmen van een emotie, gedachte of gedrag. Dit is een bewust gebeuren waar men zelf voor kiest. Dat betekent dat bij “onderdrukking” verstand en wil een belangrijke rol spelen. Door het feit dat men bewust deze keuze maakt, ontstaat bij dit proces geen schaduw.

De situatie is anders bij de tweede vorm van remming wat we “verdringing” noemen. In dit geval wordt een deel van onze “ik” onbewust verdreven. De persoon in kwestie is zich daar niet van bewust.

Hier wordt weer een onderscheid gemaakt tussen twee soorten verdringing.

In het eerste geval gaat het om mensen die de kans niet hebben gekregen om te leren en zich te ontwikkelen. Op deze manier blijft een deel van de persoonlijkheid diep verborgen. Vanwege de intellectuele en emotionele achterstand die men in de jaren heen heeft gelopen krijgt hij geen toegang op dat deel van zichzelf.

In het tweede geval gaat het om mensen die psychisch/emotioneel verwond of gekwetst zijn. Hier gaat het niet alleen om trauma’s uit het verleden maar om alle pijnlijke situaties en ervaringen die men in zijn leven meegemaakt heeft. Het gaat om alle emotioneel beladen gebeurtenissen die men op dat moment niet aankon of die men zo pijnlijk vond dat hij ze onbewust in de diepste van de ziel heeft verstopt. De “schaduw” is geboren!

Hoe komen we er achter wie onze eigen “schaduw” is?

Helaas is dit niet altijd even makkelijk. Toch is het wel de moeite waard. We worden gelukkiger en completer als we onze schaduw hebben ontdekt en omarmd. Het inzicht dat we in onszelf krijgen en de acceptatie van onze persoonlijkheid in zijn totaliteit zorgt ervoor dat we onze persoonlijke problemen doeltreffender aanpakken en oplossen. Ook onze klachten verminderen en in een aantal gevallen verdwijnen ze helemaal. Dat geeft innerlijke rust en vrede in ons leven.

3 basis tips als je zelf aan de slag wilt!

• Analyseer zorgvuldig je dromen om verschillende verborgen aspecten van je karakter te onthullen
• Ontrafel je verborgen kanten door je fantasieën onder de loep te nemen
• En als laatst, begin met onderzoeken naar de aard en inhoud van je humor
Succes!

Wil je hier meer informatie over of extra handvatten voor krijgen, neem dan contact met mij op. Ik kan je stapsgewijs op persoonlijk niveau hiermee begeleiden.

Ik ontvang graag je reactie op: info@eenstap-vooruit.nl
Bezoek ook mijn website: www.eenstap-vooruit.nl

Posted in Spiritualiteit

Groepschat sessies partners van mensen met autisme.

Groepschat sessies partners van mensen met autisme.

Er zijn de afgelopen paar maanden, december 2016 en januari 2017, totaal 2 blokken van 5 sessies aangeboden aan partner van mensen met autisme.

De sessies van het eerste blok was iedere donderdagavond van 20.00 uur tot 21.30.

Hierbij werden de sessies begeleid door Louis en Daniëlle.

De eerste sessie startte op 01-12-2016 de laatste was op 29-12-2016.

Hoewel er zich een grote groep mensen hadden opgegeven was iedere bijeenkomst zeker niet volledig bezet. Het is ons niet duidelijk wat daarvan de oorzaak zou kunnen zijn geweest, mede omdat er weinig afmeldingen waren doorgegeven.

De twee verschillende blokken bestonden uit vijf overeenkomende sessies waarbij de eerste sessie vooral was gericht op kennismaking, het ruimte geven aan een ieder om zijn verhaal te doen , informatie geven over wat autisme eigenlijk inhoud. Hierbij kwamen ook vragen aan bod als: Wat komt een ieder daarin van tegen in zijn relatie en wat herkent hij/zij aan het verhaal van de ander. De ervaringen waar de deelnemers mee kwamen waren soms verschillend daar er sprake was van verschillende levensfases zoals een nog korte relatie, heel jonge kinderen, kinderen in de basisschoolperiode en pubers, maar ook paren waar de kinderen al uit huis waren. Ook was er sprake van hernieuwde gezinnen.

Er was gedurende deze bijeenkomst niet alleen ruimte voor een ieder om zijn verhaal te doen maar ook werd er gereageerd op elkaar door vragen of opmerkingen.

Bij de tweede sessie hebben wij ons bezig gehouden met wat nu de concrete kenmerken van autisme zijn en hoe je deze kunt herkennen. Echter was de behoefte om het verhaal te doen zo sterk aanwezig dat we toch besloten hebben daar meer ruimte voor te laten.

Deze behoefte om het met elkaar te hebben over wat men bij hun partner tegen komt en moeilijk vind om op een goede wijze mee om te gaan was een thema wat eigenlijk wel in alle sessie sterk naar voren kwam.

In de derde sessie kwamen de problemen welke het gebrek aan sociaal emotionele wederkerigheid kunnen veroorzaken ter sprake. Mede daar dit voor vrijwel alle deelnemers herkenbaar was werd daar wel meer op in gegaan.

In de vierde sessie zijn we aansluitend doorgegaan op het onderwerp gebrek aan initiatief en passiviteit, wat voor velen ook herkenbaar was.

Hierbij zijn we in het tweede blok ook concreet ingegaan op stappenplannen en methodieken die hierin kunnen helpen, zoals de SMART methodiek.

In de laatste sessie hebben we het over de problemen welke zich kunnen voordoen bij de opvoeding van kinderen gehad. Denk hierbij aan vragen als waar men tegen aan loopt ten aanzien van de verwachtingen en de rol die de partner met autisme hierin zou kunnen vervullen .Hoewel de deelnemers welke aanwezig waren enthousiast meededen, bemerkten wij bij alle sessies wel dat de opkomst gering was. Dit maakte het soms ook lastig om dieper op onderwerpen in te gaan. Zo waren er de laatste sessie te weinig mensen aanwezig om het goed te kunnen hebben over diverse leeftijdsfasen van de kinderen en de problemen welke deze in de opvoeding met zich mee brachten.

Ook bemerkten wij dat het lastig is om tijdens de groepssessies, waarbij een vooropgesteld programma aanbod en thema’s aanwezig zijn, een duidelijke structuur te behouden. Doordat het een chat sessie is hebben deelnemers veel ruimte en loopt het soms ook door elkaar. Daarnaast was er bij de deelnemers onderling erg de behoefte om het verhaal te doen en ervaringen uit te wisselen, waardoor het thema wel eens ondersneeuwde.

Deze ervaring hebben wij dan ook mee genomen naar het  tweede blok, waarbij we de sessie opzet van te voren nog duidelijker hebben uitgewerkt en dit hebben we naar de deelnemers toe ook gecommuniceerd. .

Danielle heeft voor dit blok, die begon op donderdagavond 19 januari 2017 weer om 20.00 uur, een stappenplan gemaakt voor de sessies en de onderwerpen per sessie aangegeven ( zie bijlage).

Dit programma werd aan diegene welke zich hadden ingeschreven voor deze sessies en bij iedere herinneringsmail op gestuurd.

Deze sessies liepen over het algemeen beter gestructureerd zodat de onderwerpen en ook het de SMART schema methodiek beter uitgediept konden worden.

Echter bleef de opkomst laag, zo laag zelf dat we de derde sessie , in overleg met de paar deelnemers die wel ingelogd hadden, hebben moeten laten vervallen.

Ondanks de lage opkomst was bij alle sessies in dit blok de betrokkenheid van de deelnemers groot. men ging in op de onderwerpen met vragen maar ook vroeg men elkaar om ervaringen op het gebied van omgaan met de partner.

Ook waren de reacties van de deelnemers ten aanzien van deze sessies waren zeer positief. Men gaf aan dat deze chat bijeenkomsten voor hun een bijdrage was geweest in het beter leren omgaan met hun partner. Ook was er de vraag of er bijeenkomsten waarbij ook de partners aanwezig kunnen zijn opgezet kunnen worden’

Deze opzet is reeds aanwezig echter tot op heden zijn er nog te weinig inschrijvingen voor dit blok. Hierbij moet toch gedacht worden aan sessies waarbij minimaal 6 tot 8 paren aanwezig zijn.

Bij genoeg aanmeldingen zal nadere informatie hierover nog volgen.

 

De begeleiders van deze chat sessies, Danielle en Louis.

 

Bijlage:

De  indeling van de vijf groepssessies chat bijeenkomsten partners met autisme.

Sessie 1 – 19 januari: Kennismaking en inleiding tot autisme.

Sessie 2 – 26 januari: Kenmerken van autisme.

Sessie 3 – 2 februari: Gebrek aan wederkerigheid binnen de relatie.

Sessie 4 – 9 februari : Passiviteit en gebrek aan initiatief.

Sessie 5 – 16 februari : Omgaan met autisme: Kinderen en opvoeding.

Posted in Algemeen, Autisme, Relatieproblemen

De nieuwe relatie- Door Jij Eerst

De nieuwe relatie

De Nieuwe Relatie –

Je wordt verliefd op iemand en met een beetje mazzel, de ander ook op jou.

Het is heerlijk!
Maar wat gebeurt er nu eigenlijk?
We zijn opgevoed met de idee dat wanneer je groot bent je de ware tegenkomt en daar lang en gelukkig mee zult leven.  We zijn –soms- ons leven lang op zoek naar diegene die dat gat, die leegte die steeds vaker begint op te spelen, kan opvullen. Je vindt iemand.
Op een gegeven moment begint er iets te kriebelen. Het leven wordt een sleur en die ander heeft de gigantische taak jou gelukkig te houden. Jij bent druk zijn leegte op te vullen en op een gegeven moment gaat het niet meer. In veel gevallen blijven mensen bij elkaar en zoeken buiten de relatie de vervulling die ze in de relatie niet meer ervaren. Door bijvoorbeeld heel hard te werken of een relatie met een ander te beginnen.
convent relatie
De waarheid is, is dat de ander jouw leegte nooit kan opvullen. De tekening hiernaast geeft weer wat er gebeurt. Je raakt een stuk van jezelf kwijt. Die leegte die je in jezelf voelt, mag je zelf opvullen. Dat doe je door te voelen en de oude pijn en realiteit te ervaren van jezelf. Jij Eerst helpt je daarmee d.m.v haar
werkwijze.

Wanneer jij je eigen ‘leegte’ kunt invullen is niet gezegd dat je nooit meer ‘wegraakt’ bij jezelf, maar je hebt een basis. Namelijk jouzelf!

De pijn die je voelt op het moment dat iemand je verlaat heeft altijd te maken met de behoefte gezien te worden, dat iemand je accepteert zoals je bent. (Wat niet wil zeggen dat je niet echt van diegene houdt)

Maar… accepteren we onszelf wel volledig? Vaak is het antwoord nee, we hebben allerlei overlevingssystemen om niet bij onszelf te hoeven komen en onszelf dus nooit te hoeven leren kennen. Waaronder dus het hebben van een relatie als in plaatje 1.
Wanneer jij jezelf kan accepteren, komt er rust. Dan ben je niet meer afhankelijk van de goedkeuring van de ander.  Wanneer we de redder zijn van iemand, is dat ook een manier om niet met jezelf in contact te zijn.
Maar kan ik dan wel een relatie aangaan? Wanneer ben ik daar aan toe?

Kan ik pas dan een relatie aangaan met de ander wanneer ik bij mijzelf kan blijven? Een liefdesrelatie?
Persoonlijk denk ik dat dat niet hoeft. We ontmoeten elkaar om van elkaar te leren. Niet om de ander te redden, maar om onszelf te ervaren en te evolueren als mens.

 

Volwassenheid

Wanneer we in onze volwassenheid gaan – en dat is meer dan leeftijd, kunnen we op onszelf staan en voor onszelf zorgen.
Dan hebben we de ander niet meer nodig om een leegte op te vullen maar wordt die ander een aanvulling.
Jij hebt je zingeving gevonden in jouw leven, je verpietert niet elke avond op de bank- mag best wel eens hoor ) en bent niet ‘wanhopig’ op zoek naar iemand.
Onderstaande tekening geeft weer wat er gebeurt wanneer twee volwassen, onafhankelijke mensen elkaar ontmoeten en elkaar erg leuk vinden.
Ze staan beiden op 2 benen, zijn ‘compleet’ van zichzelf.  Het  gevulde middenvlak geeft de overeenkomsten en de herkenning in elkaar weer.

De ruimte in de cirkels – de puntjes, staan voor de uitdagingen en lessen die je van elkaar mag leren.
Dit zijn 2 zelfstandige mensen die met elkaar hebben afgesproken de ander te helpen het beste uit zichzelf te halen.
Welke voelt beter voor jou?

2015-10-12 17.36.33

Posted in Relatieproblemen