Knuffel-Inn De angst voorbij

De angst voorbij

Hoe fijn, warm, waardevol en veilig een knuffel ook kan zijn er is toch ook nog een andere kant. Een kant waar de meesten niet of nooit bij stilstaan of stilgestaan hebben. Althans, niet bewust. Voor diegenen die moeite hebben met dit stukje fysiek contact, kan het nog een hele opgave zijn om ooit tot een knuffel te komen waarbij je je veilig en geborgen mag voelen. Want, wat zou er dan allemaal met je kunnen gebeuren?

Met onderstaand verhaal hoop ik zichtbaar te maken hoe lastig het voor iemand kan zijn om ooit tot een knuffel te komen. Heb ik getracht om een stukje proces, voorafgaand aan een knuffel, zo goed en duidelijk mogelijk te omschrijven, zodat er een stuk begrip naar elkaar kan ontstaan. Ik hoop van harte dat je hier een stuk erkenning in mag vinden. Erkenning voor het geen jij tegenaan loopt. Een stukje besef dat met wat geduld van beiden je die drempel toch ooit een keer over kan.

*****
Ze weifelde. Ze keek onder haar wimpers door naar de ander die tegenover haar stond. Ze zag er lief uit. Haar gezicht stond vriendelijk en haar ogen straalden warmte uit. Zij was zo uitnodigend en toch voelde ze weerstand. Ze wilde dit graag een keertje ervaren maar ergens lukte het haar niet die drempel over te stappen. Pijn in haar buik had ze ervan. Haar hart voelde ze in haar keel bonken, die droog aanvoelde en ze wreef stevig met haar duim over haar vingers van de andere hand. Ze voelde de ring aan haar ringvinger en drukte die nog steviger tegen haar vinger aan. Haar handen beefden en ze hoopte maar dat dat niet opviel. “ik wil wel, ik wil wel, ik wil wel” hoorde ze zichzelf in gedachten zeggen. Een andere stem die de laatste tijd vaker aanwezig was kwam ook om een hoekje kijken. “Weet wat er gebeuren gaat. Denk aan de vorige keren” hoorde ze de waarschuwingen. Twijfel en angst bracht het haar. Ze wilde niet langer voldoen aan die overheersende stem en toch drong die vaker naar de voorgrond. De vrouw tegenover haar had gezegd dat zij zelf die stem zoveel aandacht gaf waardoor ze de dingen die ze echt graag wilde niet kon doen. Dat dit haar angststem was. Zelf wist ze dit ook alleen wist ze niet hoe ze die stem weg kon krijgen. Ze mocht haar tijd nemen. Niks hoefde, ze had volledige controle over wat ze wel of niet zou doen. Hoewel ze dat heel lief van haar vond nam dat haar angst en twijfel niet weg.

Was ze maar thuis gebleven. Veilig thuis, dan stond ze hier niet zo stom te doen. Allerlei gedachten spookten door haar hoofd. Wat zou die vrouw van haar denken. Ze zou haar vast een rare vinden. Niet goed bij haar hoofd. Het zou vast niet lang duren voor ze ook geïrriteerd zou raken, net zoals het bij de andere mensen was gegaan. Van onder haar wimpers keek ze weer naar de vrouw. Nog steeds dat vriendelijke gezicht, die lieve ogen. Was ze haar nu nog niet zat? Ze schoof wat met één voet heen en weer. Zou ze durven zeggen dat ze liever weg wilde? Zou ze dat niet raar vinden? Zou ze dan boos op haar worden? Zou ze nog eens mogen terugkomen om te proberen of zou ze zeggen dat het zo wel genoeg was? Ze schaamde zich rot voor het ontbreken van moed om de stap naar voren te wagen. Nu begon ook haar hele lichaam te trillen. Meteen spande ze haar spieren aan. Dit wilde ze niet. Ze wilde die knuffel. Nu nog bedenken om zichzelf zo ver te krijgen. Waaraan zou ze kunnen denken. Hoe het zou voelen? Zou ze gaan huilen en zou ze dan nog kunnen stoppen? Ze voelde zichzelf flauw worden van al haar gedachtes en alle emoties die door haar heen schoten. Als ze maar niet flauw zou vallen dat kon echt niet.

Ze wankelde en dat zorgde er voor dat ze een stap naar voren deed. Nog dichterbij. Ze schrok hiervan. Ze rook het aroma van het parfum van de vrouw. Angst joeg door haar hele lijf dat nu onophoudelijk aan het trillen was de spierspanning ten spijt. “Het hoeft niet hoor, je mag, je mag zelfs een ander keertje terugkomen” hoorde ze die warme stem zeggen. Verschrikkelijk, nu mocht ze zelfs nog een andere keer terugkomen, alsof dat haar zou helpen. Nóg een keer zo afgaan als ze nu deed? Dat was iets wat ze helemaal niet wilde. Eén van haar voeten bewoog rusteloos heen en weer en zette een stapje naar voren. Ze voelde dat ze bijna haar balans verloor dus snel zette de andere voet zich ernaast. Nóg dichterbij. Ze voelde de paniek nog meer toeslaan. De angst druppels stonden nu letterlijk op haar voorhoofd. Haar handen voelden klam aan en de ring drukte ze nog meer haar vinger in. Voor de vrouw tegenover haar was dit blijkbaar het moment om haar armen te spreiden en haar bemoedigend toe te spreken, wat ze ook deed. Ze stond zo dichtbij dat ze zich letterlijk in haar armen kon werpen. “Kom maar, je kan het wel. Vertrouw maar op jezelf. Als je valt, vang ik je op” hoorde ze zeggen. Hoe graag had ze deze woorden willen horen van haar ouders, van haar vrienden. Op deze woorden had ze zolang gehoopt, gewacht. “Als je valt, vang ik je op” hoorde ze nogmaals ergens in de verte. De kalme warmte die in deze woorden lagen overvielen haar en ze voelde de warmte door haar lichaam heen vloeien. Was dit dan haar moment? Had ze op dit gevoel, deze woorden gewacht? Ze deed haar ogen dicht, haalde diep adem en sprong…. De warme armen in.

Die zelfde armen vingen haar op en werden om haar heen geslagen en zorgden er voor dat ze weer in balans kwam. Ze stond daar in die armen die zo veilig aanvoelden, zo warm dat ze begon te huilen. Een stortvloed van tranen stroomden over haar wangen. Ze kon niet meer stoppen. Ze huilde en huilde tot ze geen tranen meer had en pas toen kalmeerde ze een beetje. Ze voelde dat de vrouw haar over haar hoofd aaide. “kom maar, het is oké, het komt helemaal goed”. Er waren geen gedachten meer. Haar hoofd was leeg. Haar lichaam voelde vermoeid en slap aan. Het enige wat er nog toe deed waren die twee warme veilige armen om haar heen en het weten dat ze het eindelijk had gedurfd.
*****

Mocht je na aanleiding van dit verhaal nog vragen, op of aanmerkingen hebben dan zie ik ze graag tegemoet.

Tot een volgend knuffelmoment
Liefs Virginia

drempel

Geplaatst in Algemeen, Angsten & Paniek, Conflicten, Stress Getagd met , , , , , , , , , , , ,

Geef een reactie